Op zaterdag 1 september stond onderstaand artikel in Volkskrant Magazine. Ik was benaderd door de journaliste met de vraag of ik hieraan mee wilde werken. Zij had Renxc3xa9e’s weblog gevonden en was zodoende bij mij terecht gekomen. In het artikel wordt duidelijk wat een weblog kan betekenen voor mensen met een ernstige ziekte. Dus natuurlijk wilde ik daaraan meewerken. Al is er maar xc3xa9xc3xa9n ernstige zieke die leest en er wat aan heeft, dan is dat al mooi. Toch?
Met de foto ben ik niet helemaal blij. Dat komt niet zozeer door de fotograaf, maar ligt meer aan het feit dat de foto genomen is op de dag nadat ik terug kwam van Lowlands. Er is dus nog wat vermoeidheid te zien… Het artikel zelf vind ik wel heel goed geworden.

Zoals velen van jullie weten, hebben we in februari bezwaar aangetekend tegen een kapvergunning voor meer dan 30 bomen achter ons huis. Een deel daarvan is vanuit de huiskamer zichtbaar. De bomen zouden gekapt moeten worden, aangezien deze op een stuk grond langs het spoor staan dat de NS wil verkopen aan particulieren die daar in woonboten wonen. De grond moet voor de verkoop gesaneerd worden en dat kan alleen als de bomen gekapt worden. Het werd ons echter al snel duidelijk dat er veel meer bomen gekapt zouden gaan worden dan nodig is. Ook werd er gesproken over een herplantingsplan, maar dat was er nog niet toen de vergunning werd afgegeven. Bovendien was dit niet als voorwaarde in de vergunning opgenomen.

De commissie voor de Beroep- en Bezwaarschriften heeft onze klachten aangehoord en heeft eind juni advies aan het college uitgebracht om de vergunning in te trekken. Deze week kregen we een brief waarin het volgende staat:

Wat nou "kappen nou"? Voorlopig niet dus! Wij zullen doorgaan om zoveel mogelijk bomen te sparen

En dan heb ik zomaar alweer drie en halve week niet gelogd… De tijd vliegt. Opzich is dat natuurlijk een goed teken. Ik ben druk met vooral veel leuke dingen. Maar de laatste week kom ik wel tot het besef dat ik wat meer moeite moet doen om niet elke avond en elk weekend helemaal vol te plannen. Want dat is namelijk zo gebeurd en wat tijd voor mezelf nemen is ook goed en nodig.

In het weekend van 11 augustus ben ik met de buren mee naar Terschelling gevaren. Zij hebben een oud binnenvaartschip, de Quo vadis, van 30 meter lang. Aan boord zijn gezellige slaaphutjes gebouwd en bevindt zich een gezellige keuken. Erg leuk voor een paar dagen weg (met maximaal 8 personen). Ik ben samen met m’n buurmeisje en haar vriend op vrijdagavond naar Enkhuizen gegaan. Daar lag het schip in de haven. Ook de rest van de buren was daar al. Zaterdagochtend om 5 uur zijn we het IJselmeer op gevaren, want toen was het tij goed. Erg cool om de zon op te zien komen boven een stil IJselmeer. Begin van de middag kwamen we aan op Terschelling. Ik was er nog nooit geweest. Het is erg gezellig. Een leuk dorpje met veel kroegjes en een mooi wadden-strand. Buren bedankt dat ik mee mocht en voor de gezelligheid!

Afgelopen weekend was weer heel anders: Lowlands! Donderdagmiddag al gingen we er met een grote groep heen, om pas maandagmiddag weer thuis te komen. Ik was al zeven jaar niet meer geweest, maar ik snap eigenlijk niet waarom. Het was erg leuk. Goed weer gehad, allemaal prima georganiseerd en mooie bands gezien. Editors was vet, vooraan staan bij Tool overweldigend en Saybia was intens mooi.

Op zaterdag 1 september zal een artikel in Volkskrant Magazine staan waarvoor ik geinterviewd ben. Het gaat over mensen met kanker, of hun nabestaanden, die een weblog bijhielden. Uiteraard zal ik het later ook hier of op Renxc3xa9e’s weblog plaatsen.

Ik zal proberen mijn volgende log niet pas over drie weken te schrijven, maar ik merk wel dat de behoefte om te loggen minder wordt. Hoe meer ik mijn leventje weer oppak, hoe meer ik het ook weer lekker mijn eigen leventje wil laten worden. Misschien zal ik blijven loggen, maar dan niet zozeer of mijzelf.  Bedankt weer voor al jullie reacties en bezoeken aan mijn log en aan dat van Renxc3xa9e. Ik ben nog steeds elke keer verbaast als ik de statistieken bekijk…

Sorry voor het lange wachten, maar het was nogal wat werk om dit logboek te digitaliseren en alle foto’s erbij te krijgen. Maar nu is het dan eindelijk klaar! De teksten zijn letterlijk overgenomen uit het logboek dat we tijdens de vakantie hebben bijgehouden.

UPDATE 31 juli
Er staan nu ook enkele filmpjes tussen de foto’s.

Continue reading →

Gisteren ben ik teruggekomen van twee weken vakantie in Noorwegen. Ondanks dat we niet echt goed weer hebben gehad, was het een onvergetelijke vakantie. Pepijn en ik hebben een logboek bijgehouden. Binnenkort dus een uitgebreid verslag met foto’s. Hierbij alvast een voorproefje.

Zo, eindelijk maar weer eens loggen. Het is er lang niet van gekomen, maar dat is een goed teken. Ik ben wederom best druk geweest. Uiteraard met werk, maar ook met veel leuke dingen. Tussendoor heb ik wel tijd gehad om te loggen, maar had ik er gewoon even niet zo’n zin in.

Inmiddels ben ik alweer aan het aftellen naar de volgende vakantie. Over anderhalve week ga ik samen met Pepijn voor twee weken naar Noorwegen. Hij is daar vorig jaar ook geweest met zijn vader en broertjes. Het wordt een hele andere vakantie dan Tunesixc3xab. We gaan namelijk een dag of zes met een rugzak op door de Jotunheimen wandelen. We wandelen dan van hut naar hut. Je kunt daar douchen en eten en ook slapen, maar dat laatste doen we in een tentje. Dan liggen we tenminste niet op een slaapzaal met stinkende snurkende wandelaars Inmiddels hebben we de meeste voorbereidingen getroffen. Zo heb ik bergschoenen, een rugzak en een tent gekocht en heb ik zelfs al met volle bepakking door Leiden gelopen om te oefenen En iedereen maar denken dat ik een toerist ben, haha! Op de terugweg gaan we misschien nog in Zweden camperen en Oslo bekijken. Maar we hebben niks hoeven boeken, dus we hebben alle vrijheid.

Het foto’s inplakken heb ik de laatste dagen echt opgepakt. We waren ooit begonnen aan het inplakken van onze vakantie in Sardinixc3xab in 2004. Dat boek heb ik nu helemaal afgerond. Uiteraard is het leuk en mooi en tegelijkertijd ook verdrietig om te doen, maar toch valt het me mee. Het is gewoon een goede manier om dingen een plekje te geven.

De eerste week na de vakantie zit er al weer op. Het was een behoorlijk drukke week. Ik ben weer begonnen met werken. Het idee is om deze week 50% te werken, volgende week 60%, dan 70%, enz. Deze week stonden echter een tweetal belangrijke punten op de agenda, dus uiteindelijk heb ik wel meer gewerkt dan 50%. Maandag heb ik geprobeert vanuit thuis te werken, maar dat schoot niet echt op. Kon me gewoon niet goed concentreren. Dinsdag op kantoor ging het echter een stuk beter. Ik vind het niet vervelend om weer op werk te zijn, sterker nog, het is een goede afleiding. Uiteindelijk ben ik behalve maandag elke dag wel op kantoor geweest, zei het niet elke dag de volle 8 uur.

Maar naast werk heb ik ook nog andere dingen gedaan. Maandag- en vrijdagavond kwamen mijn ouders voor me koken, dinsdagavond lekker gespeeld met de band en woensdagavond naar een concert van Editors geweest in de Melkweg in Amsterdam. En dat allemaal ondanks een flinke verkoudheid Ook dit weekend is alweer aardig volgepland. Vandaag ga ik met Pepijn voorbereidingen treffen voor onze vakantie naar Noorwegen (over drie weken alweer!) en morgen lekker varen met Mario en Arie in Mario’s nieuwe boot.

Verder is het nog steeds wennen om thuis alleen te zijn. Ik mis Renxc3xa9e gewoon heel erg. Maar gelukkig houden de poessies me goed gezelschap. Ik merk wel dat ik sinds de vakantie een stapje verder ben, want ik kan en wil nu fotoboeken doorbladeren. Uiteraard is dat heel dubbel. Ik besef daardoor weer extra goed hoeveel mooie herinneringen ik met Renxc3xa9e heb en dat voelt heel goed. Tegelijk doet het natuurlijk pijn dat daar geen nieuwe herinneringen meer aan toegevoegd zullen worden …

Inmiddels heb ik de eerste stap gezet om onze fotoboeken compleet te gaan maken. We hebben samen al heel wat foto’s ingeplakt, maar nog lang niet alles. Dit zal nog wel een grote en ook wel moeilijke klus worden, maar ik denk dat het wel goed is voor de verwerking.

Gisteravond ben ik teruggekomen van een weekje Tunesixc3xab met Mario. Op de heenreis hadden bijna twee uur vertraging, waardoor we uiteindelijk pas om twee uur ‘s nachts in ons hotel aankwamen. De entree en de hal van het hotel pasten goed bij de vijf sterren status. Maar de kamer niet… Een gemiddeld Center Parcs huisje ziet er verzorgder uit. Wel had de kamer een ruim balkon met een mooi uitzicht richting zee. Uiteraard hadden we na de lange reis nog wel behoefte aan een borrel voor we gingen slapen. Alleen waren alle bars en de disco in het hotel inmiddels gesloten. Dan maar iets uit de minibar. Oh… daarin staat alleen een fles cola, sinas en water… Mmm. Roomservice dan maar, we hebben tenslotte ultra all inclusive! Kijk, op de roomservicekaart staat dat je flessen wijn kunt bestellen! Maar dat viel tegen. Wat we ook probeerden, het enige dat we konden krijgen was een sandwich. Nou ja, dan maar twee sandwiches. Toen die gebracht werden vroeg ik nogmaals aan die jongen of hij geen wijn kon brengen. "Non". "And if I give you some money?". Enige twijfel… "Ok". Vijf minuten later hadden we twee flessen wijn op de kamer.

De rest van de vakantie hebben we dit spel verder uitgewerkt en kwamen we erachter hoe het allemaal in elkaar zit. De eigenaar van het hotel doet er alles aan om zoveel mogelijk geld te verdienen. Ondanks de veelbelovende roomservicekaart mag het personeel dus alleen sandwiches naar de kamers brengen. Het personeel zelf heeft het echter ook niet best. Ze werken zes dagen per week, hebben veel reistijd, kunnen vier maanden per jaar niet werken en krijgen daarvoor 180 euro per maand. Geen wonder dus, dat er een wereld voor je open gaat als je regelmatig fooi geeft. Aan het einde van de week kregen we overal een voorkeursbehandeling: bij het ontbijtbufet, bij de pizzeria, op het strand. Maar niet alleen het fooi geven hielp daarbij, ook de houding die we aannamen tegen het personeel. Wij waren altijd erg vriendelijk en respectvol en dat kregen we ook terug (zoals Renxc3xa9e als zei: "Wat je geeft, krijg je ook weer terug"). Dat kon je van al die Russen in het hotel trouwens niet zeggen. Sjonge jonge, wat een stel onbeschofte respectloze lompe (b)/(h)oeren zijn dat zeg. Ongelofelijk.
Dit klinkt natuurijk allemaal een beetje negatief, maar het is niet zo dat we geen leuke vakantie hebben gehad, integendeel! Het uitzoeken van dit "spel" was best interessant en verder hebben heerlijk gechilled op het strand en op het balkon (met een wijntje erbij ). Het eten in het hotel was opzich redelijk, maar het restaurant was veel te druk en na xc3xa9xc3xa9n keer avondeten hadden we dat wel gehad. Gelukkig waren we met de taxi binnen vijf minuten in Port El Kantaoui. Een toeristisch maar wel leuk havenplaatsje. Hier vonden we al snel een top restaurant waar wij uiteindelijk drie keer erg lekker hebben gegeten.
We hebben ook een keer de taxi gepakt naar Sousse, een grote stad 10 km verderop. Deze stad was voor het grootste deel helaas een drukke bende. Het enige leuke deel was de Medina (de ommuurde oude binnenstad). Deze werd echter volledig verpest door de vele toeristenwinkels. Voor elke winkel stond een verkoper die je in alle talen probeerde naar binnen te lokken. Als hij er eenmaal achter was dat je uit Nederland kwam, dan vlogen al snel de namen van alle spelers van Ajax of Feyenoord om je oren. Binnen een uur zaten we dus weer in de taxi terug…

Verder hebben vooral niets gedaan en eigenlijk was dat wel heel lekker. Voor een weekje dan, want uiteindelijk is dat natuurlijk wel vermoeiend al dat niets doen Uiteraard heb ik ook wel moeilijke momenten gehad en veel terug gedacht aan de vakanties die ik met Renxc3xa9e heb gehad. Maar ook dat was goed. Uiteindelijk was het dus een prima weekje weg en een mooie overgang naar de volgende fase.

Mario, bedankt voor het goede gezelschap en deze toch memorabele week!

Gisterenben ik (voor het oefenen met de band) weer even bij mijn ouders gaan eten. M’n moeder nam me even snel mee het dorp in. Ik heb van haar twee mooie shirts gekregen. Nogmaals dank daarvoor! Vandaag had ik de smaak te pakken en heb ik hier in de stad nog wat meer nieuwe kleren gekocht. Het afgelopen jaar is het daar niet echt vaak van gekomen. Mijn hoofd stond er ook gewoon niet naar. Nu slaagde ik makkelijker dan ooit tevoren. Misschien zat Renxc3xa9e wel op m’n schouder en hielp ze stiekum mee…
Haar stelling "wat je geeft krijg je ook weer terug" heb ik ook aardig in de praktijk kunnen brengen. Bij het laaste winkeltje ben ik uitvoerig geholpen door de jongen van wie de winkel is. We hebben gezellig geklets en uiteindelijk kocht ik een broek en een shirt. Toen kreeg ik er (na het afrekenen) nog gratis een tas en een cd-tje bij

Vanmiddag ben ik ook nog bij de longarts geweest. Ik wilde ook met haar nog even een keer praten en haar bedanken. Ze heeft ten slotte veel voor Renxc3xa9e gedaan. De antwoorden van de huisarts kon zij gelukkig ook beamen. Verder was het een prettig gesprek. Ik wil ook nog een keer langs op de afdeling waar Renxc3xa9e een paar keer heeft gelegen, maar dat doe ik liever op een wat rustiger moment.

Vrijdag ga ik trouwens weer even langs op werk. Nog niet om te werken, maar om mijn collega’s weer even te spreken. Ook is er een afscheidsborrel van Patricia, waar ik zeker bij wil zijn. En na de vakantie ga ik weer rustig opbouwen…

Vrijdagmiddag had ik met de huisarts afgesproken in een cafeetje om nog even rustig na te praten. Zij is zelf iets jonger dan Renxc3xa9e was, dus ook voor haar was dit wel een bijzondere ervaring. Gedurende Renxc3xa9e’s ziekte hebben we nooit last gehad van "wat nou als…" vragen, maar de afgelopen week had ik toch twee van dat soort vragen die af en toe in me op kwamen.
De eerste: "Wat nou als we Renxc3xa9e wel hadden laten opnemen in het ziekenhuis, in plaats van een bed in huis te halen. Hadden ze dan iets kunnen doen tegen het slijm dat ze niet meer op kon hoesten?". Volgens de huisarts is het een bekend verschijnsel dat bij mensen die sterven de longen vol lopen met slijm. In het ziekenhuis had men dat wellicht weg kunnen zuigen, maar daarmee was de lijdensweg alleen maar langer en vervelender geworden. Zeker omdat Renxc3xa9e de bronchoscopien (ook slang in de keel) de ergste onderzoeken van allemaal vond.
De tweede: "Wat nou als we de dag voor het overlijden de morfine niet hadden opgehoogd?". Uit recent onderzoek is gebleken dat morfine er niet voor zorgt dat mensen eerder overlijden. Wel wordt je er natuurlijk suffer van. Het verhogen van de morfine heeft er dus niet toe geleid dat Renxc3xa9e eerder is overleden.
Mijn gevoel van "het is goed zo" is dus alleen nog maar sterker geworden door deze antwoorden. Gezien de omstandigheden had het eigenlijk niet beter gekund.

Vorige week kreeg ik een brief van de collega’s van Renxc3xa9e. Het is ongelofelijk, ze hebben al zoveel voor ons gedaan en het houdt maar niet op. Ze hebben nu geld ingezameld voor de twee goede doelen die wij ook steunden met de donaties tijdens ons feest vorig jaar: de dierenambulance en Kika. Christine, Dini, Annegien, Marije, Niels, Hilje, Frank, Minke, Corine, Hein, Mirella, Josette, Marja, Henri en Hanneke bedankt!!

Overigens heb ik van dezelfde collega’s ook een roos in een hele mooie pot gekregen. Eentje die speciaal vroeg bloeit, in mei. En dat doet ‘ie!

Zaterdagavond vierde Nathalie (vriendin van Arno en Renske) haar verjaardag in de Odeon in Amsterdam. Ze werkt daar en kon zodoende het balkon (met eigen barretje) reserveren. Het was een erg leuke lokatie en het was erg gezellig. Harro was net terug uit Japan, maar kwam toch ook nog even langs. Dus ook met hem even bij kunnen praten. Ik ben die nacht bij Arno en Renske blijven slapen. Zij wonen in een appartementencomplex waar ook een aantal vrienden van hun wonen. ‘s Ochtends kwamen die allemaal weer langs en hebben we heerlijk met z’n allen ontbeten. Vervolgens zijn we nog even naar het Sarphatipark gegaan en hebben daar een mini pingpong toernooi gehouden. Daarna hebben geborreld en sushi gehaald. Erg chill allemaal
‘s Avonds kwam Timme bij mij langs en hebben onder het genot van wat wijntjes een Pink Floyd DVD gekeken. Al met al dus een erg relaxed en gezellig weekend!