Sorry voor het lange wachten, maar het was nogal wat werk om dit logboek te digitaliseren en alle foto’s erbij te krijgen. Maar nu is het dan eindelijk klaar! De teksten zijn letterlijk overgenomen uit het logboek dat we tijdens de vakantie hebben bijgehouden.

UPDATE 31 juli
Er staan nu ook enkele filmpjes tussen de foto’s.

Zondag 1 juli 2007
11:45
Aan mij de eer om dit logboek te openen Vanmorgen om 5:30 vertrokken vanuit Utrecht. Het rijdt tot nu toe lekker door, waarschijnlijk ook omdat het zondag is en er weinig vrachtwagens op de weg zijn. Inmiddels al 750 km gereden. Het weer is niet echt goed, maar het begint nu wel open te trekken.

14:50
Inmiddels schijnt de zon en is het 20 graden. Net over de brug bij Malmxc3xb6.

20:30
1170 km verder. Van de snelweg af het bos in gereden. Weliswaar langs een hek, maar dat stond open. 400 meter vanaf de weg vinden we na wat zoeken een prachtig kampeerplekje aan een meertje. Nadat we gekookt hebben wandelen er een wat oudere man en een meisje langs. Ze vertellen dat ze op zoek zijn naar cantharellen en vragen of het hek open stond. De man geeft aan dat het hek nu wel dicht zal zijn. Op de vraag xe2x80x9cIs that a problem?xe2x80x9d antwoordt hij: xe2x80x9cNot for me?xe2x80x9d. Met een grijns op zijn gezicht wandelt hij verder. Een half uur later besluiten we toch maar naar het hek te lopen: gesloten. Een verkenningstocht te voet levert nog twee gesloten hekken en xc3xa9xc3xa9n ontsnappingsroute op. Na een kleine rally door het bos kunnen we over een tractorspoor dwars door een weiland bij de weg komen met de auto. Dat geeft ons in ieder geval een alternatief. We besluiten te wachten tot morgenochtend. Door het weiland lijkt misschien het makkelijkst, maar als we halverwege vast komen te zitten wordt dat wel anders. Morgen weer een dagxe2x80xa6

Maandag 2 juli 2007
7:00
Inmiddels is de tent ingepakt door Steven en ben ik naar het hek heen en weer gelopen. Het probleem heeft zich niet op miraculeuze wijze opgelost. Helaas. Tijdens het koffie zetten begon het te regenen, dus de kansen om door het weiland weg te komen zijn wel minder geworden. Nu in ieder geval een lekker bakkie (in de auto).

Na een ontbijtje in de auto zijn we richting het gesloten hek gereden en toen naar een huis daar vlakbij gelopen. We hoopten dat ze daar een sleutel hadden, maar helaas deed er niemand open. Ook niet bij het huis verderop. Dus besloten we richting het weiland te rijden. Ook daar stond een huis met ook nog een hek. Bij dit huis was wel iemand thuis, maar die sprak geen Engels of Duits. Pepijn legde met handen en voeten uit wat er aan de hand was. De man wees naar een huis aan de andere kant van de weg. Konden we daar dan een sleutel krijgen? We liepen weer naar het hek en toen we nog even naar het slot keken kwam de man weer naar buiten. Hij gebaarde dat we gewoon door het gras langs het hek moesten rijden. Okxe2x80xa6 Zo gezegd zo gedaan! We zijn weer vrij!
Inmiddels is het 9:45 en zijn we voorbij Gxc3xb6tenborg. Nog 490 km te gaan. Het regent nog steedsxe2x80xa6

15:00
Nog 200km te gaan! Het landschap wordt steeds mooier. We hebben net op een parkeerplaats een eitje gebakken. Lekker! Het weer is redelijk. Nu in ieder geval droog, maar wel bewolkt. 17 graden.

Fondsbu
22:50
Sneeuw! Waar je het niet meer verwacht met deze opwarmende aarde zitten we in juli in de sneeuw! Steven heeft eerder een wintersport gevoel dan de zomer in zijn bol. In totaal hebben we nu 1832 km gereden met een gemiddelde van 101 km/u en een verbruik van 17,1 km/l. Buiten is het 7 graden. Het is maar goed dat we warme slaapzakken hebben, hoewel we morgen in Olavsbu waarschijnlijk niet de tent op kunnen zetten. De eerste 5 uur lopen zijn gepland.

Overigens heerlijk gegeten. Ik kreeg vis in plaats van kip. We slapen op de slaapzaal, waar maar xc3xa9xc3xa9n ander iemand ligt. Het is dus erg rustig. Waarschijnlijk vanwege het weer.

Dinsdag 3 juli 2007
Olavsbu
18:15
Vanochtend hebben we heerlijk uitgeslapen in Fondsbu. We werden om negen uur wakker. Het ontbijt was prima en we konden boterhammen meenemen voor de lunch. Om 10:45 vertrokken we richting Olavsbu. Een tocht waar 5 uur voor staat. Het miezerde, dus meteen poncho en gaitors aan. Na een uur moesten we een rivier oversteken, maar die was erg wild door al het smeltwater. Er is afgelopen winter namelijk veel sneeuw gevallen. We kwamen een ouder Noors echtpaar tegen, dat ons hielp, dus uiteindelijk lukte het om over te steken. Het eerste stuk was erg mooi, maar hoe verder (en hoger) we kwamen hoe meer sneeuw er lag. De miezer stopte ook niet. Na een uur of drie zaten we er allebei wel aardig doorheen. Maar een uitgebreide lunchpauze zat er niet in. Toch even op een rots gaan zitten en gegeten, maar daarna waren we meteen flink afgekoeldxe2x80xa6 We moesten dus in beweging blijven.

Na de lunch even een hoge pas met ijzige regen en hele harde wind. Maar daarna kwam een lang stuk dat vooral naar beneden ging. Al snel dacht Pepijn dat we dichtbij de hut waren, maar dat bleek nog een beetje tegen te vallen. Ook toen we de hut eenmaal zagen, waren we er nog niet. Me moesten nog een vlakte over met veel water en een wilde rivier. Via een gevaarlijk uitziend sneeuwbruggetje lukte dat uiteindelijk.

In de hut bleek alleen een Engels echtpaar te zijn. Olavsbu is een onbemande hut. De keukenkastjes staan vol eten, maar je moet zelf koken. Stromend water is er niet. Er staan emmers water uit de beek. Erg schoon en heerlijk om te drinken. Een douche is er dus ook niet. We hebben trouwens best een lekkere pasta in elkaar geflanst

Olavsbu betekent Olavxe2x80x99s hut. Olav is er al een tijdje niet meer, maar de hut nog wel. Elke zomer wordt de hut drie maanden door wandelaars gebruikt. En nu gaat Steven de twaalfsnarige gitaar die op de kast ligt proberen. Het blijkt een 4-snarige gitaar te zijnxe2x80xa6 Buiten is het al vanaf 18:15 vier graden. De temperatuur lijkt redelijk constant te blijven. We hebben net een klein flesje wijn opengetrokken. Hoewel we nu om 21:30 pas 12,5 uur wakker zijn zou ik zo kunnen gaan slapen. Ondertussen spelen we het eloquente britse spel xe2x80x9cShitheadxe2x80x9d. Buiten is een stevige wind opgestoken. Ik hoop dat het morgen minder is.

Woensdag 4 juli 2007
Olavsbu
10:00
Bij het ontbijt hebben we besloten de route in te korten en te verleggen naar een lager gedeelte van Jotunheimen. Als het goed is ligt daar minder sneeuw. Dat geeft ons wel de mogelijkheid een dag langer in Olavsbu te blijven, wat op zich al een bijzondere plek is. De hut ligt in een dal met uiteraard een aantal meren en een kolkende rivier (die we gisteren over een brug van sneeuw zijn overgestoken). Het britse stel is inmiddels vertrokken, dus we hebben de hele hut, of zelfs het hele dal voor onszelf alleen. Buiten is het 5 graden, maar het is harder gaan waaien en regenen. Eigenlijk is het hier meer winter dan dat we in Nederland hebben gehad dit jaar.

14:00
Net lekker gewassen met warm water uit de ketel boven de houtkachel. Het nadeel was wel dat we daarna naar buiten moesten om het afvalwater te lozen. Ook was het drinkwater bijna op. Met drie emmers zijn we naar de rivier gelopen om dit bij te vullen. De beslissing om een dagje binnen te blijven bleek de juiste. De regen is bijna hagel en de wind is zo hard dat je uit balans wordt gebracht. In 2 minuten zijn we doorweekt. We hebben afgesproken dat als het weer morgen niet slechter is, we hoe dan ook door trekken. Nu maar hopen dat het echt beter wordtxe2x80xa6

19:20
Inmiddels zitten we niet meer alleen. We hebben gezelschap gekregen van een Nederlandse man, die we eerder al in Fondsbu tegen gekomen waren. We hebben hetzelfde gegeten als gisteren, maar dan met tonijn in plaats van zalm. Ne het eten naderden nog twee wandelaars de hut. Ze durfden de sneeuwbrug niet te nemen en liepen terug om de rivier ergens anders over te steken. Daarna hebben we ze niet meer gezien. Pepijn en ik zijn nog naar buiten gelopen om te kijken, maar zagen niks. Nu maar hopen dat ze naar een andere hut zijn gelopen en niet door het ijs zijn gezakt of zoxe2x80xa6

21:30
Zojuist zijn twee Noren gearriveerd. Die hebben dus drie uur omgelopen om de rivier over te komen! Het blijken een vader en zoon te zijn. De zoon werkt in Dubai en is niet meer helemaal gewend aan de bergen. Zijn vader van 77 (!) en hij hebben er 11 uur over gedaan om de tocht die wij gisteren in een uur of zes hebben gelopen te volbrengen. Vader zit vriendelijk aan tafel te glimlachen, maar gaat niet lang daarna over zijn nek van uitputting.
Inmiddels zijn ze naar bed. We hebben net gekaart onder het genot van het tweede flesje wijn.

Donderdag 5 juli 2007
10:10
Het weer is iets beter. Zes graden en het miezert nog een beetje, maar een storm is het zeker niet meer. Net lekker ontbeten met havermoutpap + boter + jam. De Noren bleven nog een dagje. John, de Nederlander waar we gisteren mee hebben gekaart is vertrokken naar Leirvassbu, wij gaan zo richting Gjendebu. Eerst vullen we nog een envelop met geld voor de overnachtingen en het eten dat we hebben gebruikt.

Gjendebu
18:00
Vandaag begon met een mooie wandeling van twee uur door de sneeuw met voornamelijk bewolking en af en toe een waterig zonnetje. Later steekt de wind weer op, trekt het dicht met mist en begint het te regenen. Twee uur lang lopen we door een vreemde witte wereld. Ondanks de mist is alles zo wit dat we onze zonnebrillen opzetten. Door de mist vertekenen afstanden zich. Wat 250m lijkt te zijn is 25m en zelfs de paal met wegwijzers zien we in eerste instantie pas als de mist even open wordt getrokken door een windvlaag. Als we weglopen bij de wegwijzerpaal na het eten van een koolhydratenreep die we in Olvavsbu hebben gekocht, zijn we zelfs even de orixc3xabntatie kwijt.

Nog een half uur lopen we door een buitenaardsachtig landschap met iets minder mist, iets minder sneeuw, maar heel veel water. Dan wordt het droog en trekt de lucht open. Het is alsof we een bril opdoen. We lopen nu aan het begin van een het stuk dat afdaalt naar Gjendebu. Het wordt hier steeds groener. We nemen even pauze om wat te eten en onze ponchoxe2x80x99s uit te doen. We zijn de hele dag nog niemand tegen gekomen.

Tijdens de afdaling zien we langzaam het stroompje waar we langs lopen veranderen in een kolkende rivier. Ook vanuit de andere dalen stromen rivieren naar dit dal. Door al het smeltwater treedt het water hier en daar buiten haar oevers. Bij de brug die over het water is gelegd stroomt een tweede rivier voor de brug langs, maar we kunnen de voeten nog droog houden. Na de brug verandert het landschap langzaam van toendra in een bos met kleine kronkelige bomen. Er fluiten vogels, er fladderen vlinders rond en boven de vele plassen zwermen muggen. Het pad verandert ook in een beek zodat we van steen naar steen en langs de randen naar beneden lopen.

Het is een mooi stuk en het dalen is minder vermoeiend dan het klimmen, maar het is wel zwaar voor de voeten en kniexc3xabn. Als we bijna bij de hut zijn, moeten we nog een flinke beek oversteken. Dit keer geen brug. Helaas is het te diep en dus loopt het koude water onze schoenen in. Gelukkig is het niet ver meer en bij aankomst kunnen we onze spullen meteen in het drooghok gooien. Ook hier in Gjendebu is het rustig en dus hebben we een 4-persoonskamer voor ons zelf. Net even lekker warm gedoucht. Zometeen eten.

Vrijdag 6 juli 2007
Gjendebu
11:40
Gisteravond waren de schoenen nog doorweekt. Het drooghok was niet heel warm, dus we vroegen ons af of de schoenen wel op tijd droog zouden zijn. Vanmorgen werden we om 9:15 wakker. Het ontbijt is tot 9:30 dus we moesten rennen. Het ontbijt was net als in Fondsbu erg goed. De schoenen bleken inderdaad nog niet helemaal droog, maar we konden ze nu wel voor het elektrische hete lucht kacheltje zetten. Na het douchen was het dus de vraag: xe2x80x9cwat gaan we doen?xe2x80x9d. Een dag hier blijven was een optie. Het weer is namelijk heerlijk vandaag! Eindelijk zon We konden ook naar Memerubu, maar daarmee komen we alleen maar verder van Fondsbu. Torfinsbu lijkt geen goede optie, want dan moeten we 3x door een rivier zoals gisteren. Het wordt dus terug naar Fondsbu. We moeten dan wel weer door de rivier. We vertrekken dus maar op slippers en in korte broek. Ah, Pepijn komt nu aanlopen met de schoenen, ze zijn droog! Time to go.

13:30
Het oversteken van de rivier op slippers was een goed idee. Hoewel we er uitzagen alsof we onderweg waren naar het strand (zeker Steven), zijn de schoenen droog gebleven. Het water was zo koud dat al na 2 meter door het water alle gevoel uit je voeten was verdwenen. Eenmaal aan de overkant kwam het gevoel terug, maar daarmee ook de interessante sensatie van duizenden naalden die in kuiten en voeten werden gestoken. Nu zitten we nog in de groene vallei om onze voeten te laten drogen. Het zonnetje schijnt en uit de wind is de temperatuur zeer aangenaam. 10 meter onder ons buldert de rivier naar beneden.

14:00
Even pauze gehouden bovenaan het dal van Gjendebu. De klim naar boven viel mee. Het is echt een genot om met dit weer te lopen!

Fondsbu
avond
De rest van de tocht was mooi. Af en toe kwamen er wolkjes voor de zon, maar over het algemeen was het prima weer. We hadden nog wel een paar keer een uitdaging om beken over te komen, maar we konden de schoenen aanhouden (en droog houden). De waterval die uitkomt in het Bygdin meer was erg indrukwekkend. En we hebben een groep rendieren gezien! En ze renden niet eens meteen weg

Inmiddels zijn we dus weer ingecheckt in Fondsbu. Deze keer hebben we een eigen 2-persoons kamer. Het avondeten was wederom goed. Het valt me ook alles mee hoe ze hier omgaan met vegetarixc3xabrs. Nu waren we laat binnen, dus werd het vis, maar twee Noren naast ons hadden een speciale vega maaltijd.

Als afsluiting van de maaltijd, na het dessert met taart van verse frambozen, werd door de gastvrouw een middeleeuws Noors lied gezongen. Klinkt misschien een beetje oudbollig, maar het was erg mooi. xe2x80x99s Avonds hebben we gepatienced en bier gedronken. Het plan voor morgen is gemaakt. We rijden naar Gjendesheim, aan de andere kant van het meer als waar Gjendebu ligt. Door de bergen is het iets meer dan 30 km, nog altijd drie dagen lopen, maar met de auto is het bijna 200 km over de weg, waar we zeker twee uur over rijden.

Zaterdag 7 juli 2007
Gjendesheim
18:30
Vandaag een heerlijk ontspannen dag. Na het ontbijt de spullen gepakt en met de auto op pad. Terwijl we van de bergen rijden stijgt de temperatuur een graad of vijf naar 19 graden. De tocht door de bergen is prachtig. Op sommige plaatsen kijk je kilometers ver en honderden meters naar beneden. Halverwege plunderen we een xe2x80x9ctourist infoxe2x80x9d om foldertjes over fjordentochten te pakken te krijgen, want na de wandeling van Gjendesheim naar Memerubu die morgen op de planning staat, willen we ook nog wat fjorden vanuit een bootje bekijken.

Inmiddels hebben we een heerlijke dag in Gjendesheim achter de rug. Eerst ingecheckt en de 2-persoon kamer met stapelbed betrokken en daarna lekker gelucht met uitzicht op het overvolle meer. Ook aan deze kant staat het water aanzienlijk hoger, getuige het half onder water staande boothuis. Dit is de eerste hut met een sauna, dus daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. Tijdens het relaxen na afloop zijn we goed wakker gehouden door de schapen die hier voor het raam langslopen.

Oh ja, mooi verhaal bij het eten in Fondsbu: Steven staat zijn bord vol te scheppen en ziet dat de bediening ook zijn bordje vis staat aan te vullen met groenten. Ik kon natuurlijk niet laten om op te merken xe2x80x9cHe is a hobbit and needs two platesxe2x80x9d, waarop Steven wordt aangekeken en het antwoord komt: xe2x80x9cI can see hexe2x80x99s a hobbit, he looks like onexe2x80x9d. Wat een dagje zon en een weekend zonder wax al niet kunnen bereiken.
Nu gaan we de schoenen invetten, want die hebben het zwaar te verduren gehad.
Door een misverstandje over het parkeren hadden we een handgeschreven parkeerbon gekregen. Bij de kiosk was in vijf minuten uitgelegd hoe het zat en werd de bon verscheurd. Zo makkelijk zijn we nog nooit van een bon afgekomen.
Aan de rand van het meer is eerder op de dag een kampvuurtje gestookt. Over het meer komt een prachtige mist opzetten. Met een flesje rosxc3xa9 (goedkoop uit de kofferbak) zitten we heerlijk op een bankje. Het kampvuurtje is zo weer opgestookt en zo wordt het een prachtige avond aan het meer.

Zondag 8 juli 2007
Gjendesheim
22:15
Vanochtend heerlijk ontbeten in de hut. Voor Steven het vaste recept: 2 bolletjes en voor mij een warm bordje havermout met confiture. Gisteravond hebben we de rugtas voor vandaag alvast ingepakt. Om 9:45 pakken we de boot naar Memerubu.
Van 6:00 tot 7:30 waren de bovenburen enorm in de weer. En aangezien alles hier van hout is, was dat heel irritant. Ook de rosxc3xa9 van gisteren voelden we nog wel, dus helemaal topfit waren we niet.

Van Memerubu maakten we de wandeling terug naar Gjendesheim. Die gaat over de berg naast het meer en het Beseggen. Het is de beroemdste wandeltocht van Noorwegen, die elke Noor gelopen moet hebben. Het was dan ook erg druk. Dat was wel raar ten opzichte van de voorgaande wandelingen. De tocht begon met een steile klim. De inspanning werd wel beloond met een prachtig uitzicht over het meer.

Halverwege de tocht zit het bekendste punt: een richel van 10 meter breed met aan de ene kant een meer en aan de andere kant een hele steile bergwand naar het Gjendemeer.

Vlak daarna kwam alweer een steile klim. Dit leek meer op bergbeklimmen dan op wandelen. Soms moest je op handen en voeten omhoog. Niet echt iets voor mensen met hoogtevrees.

Uiteindelijk bereikten we dan toch het hoogste punt (1721 m, het meer ligt op 945 m). Tijdens het afdalen liepen we nog een stuk door de wolken. Het laatste stuk was wel weer even zwaar, maar uiteindelijk hebben we 6 uur gelopen, terwijl er 7 uur voor staat. Voor het eerst dus sneller dan op de kaart wordt aangegeven! Maar we hadden natuurlijk ook geen zware bepakking.

Na het eten hebben we even een handwasje gedaan. In alle hutten bevindt zich een xe2x80x9cTorkeromxe2x80x9d (droogkamer) waar het heel warm is en waar je je natte wandelspullen kunt drogen. Maar natuurlijk ook je was

Dinsdag 10 juli 2007
Flxc3xa5m
15:35
Gisterochtend hebben we de wandelspullen opgeborgen en zijn we na het ontbijt vertrokken richting Flxc3xa5m (spreek uit als Flom) , een plaatsje aan het langste fjord ter wereld. Met het dalen naar zeeniveau vanaf Jotunheimen stijgt langzaam de temperatuur, maar om nou te zeggen dat het echt lekker weer wordt… Onderweg stoppen we voor wat boodschappen. Het is een erg mooie autorit, zeker als bijrijder. Op onze route bevindt zicht ook een tunnel van 25 kilometer.

Voor dik 20 minuten verdwijnen we onder de grond. Als we aan de andere kant weer te voorschijn komen zijn we bijna op onze bestemming. Als we Flxc3xa5m binnenrijden zien we de camping al liggen, ingesloten door de weg het centrum in. Daar moeten we dus iets anders voor verzinnen. Op de parkeerplaats worden net een bus bejaarden en een bus Japanners geleegd. Dit lijkt een tikkeltje anders te worden dan het rustige Jotunheimen. Flxc3xa5m blijkt een super toeristische bedoeling met foute restaurants, foute souvenirwinkels. Het geheel lijkt meer op de Efteling dan op een dorpje. Zo op het eerste zicht woont hier niemand, behalve in de hotels dan misschien. Bij de touristinfo boeken we de boottrip die we vandaag hebben gemaakt. Hierna bekijken we in het internetcafxc3xa9 het weer voor noord Europa. Het blijft slecht, dus voor de rest van de week gaan we over op plan B, waarover later meer. Buiten is het ondertussen steeds harder gaan regenen. We moeten ook nog op zoek naar een camping. Enkele kilometers terug, bij de uitgang van de tunnel, zit er een. Ze blijken er ook kleine hutjes te verhuren, een stuk comfortabeler dan een tentje in de regen natuurlijk.

xe2x80x99s Middags beginnen we enthousiast aan het 6pack halve liters. Na wat nummers op de gitaar en de eerste liter p.p. wandelen we naar het xe2x80x9cdorpxe2x80x9d om een hapje te eten punt. Onderweg komen we de eerste hangjongeren al tegen.

Het plaatsje maakt een verlaten indruk en er is welgeteld xc3xa9xc3xa9n cafxc3xa9/snackbar/restaurant. Bestellen kan alleen bij de bar. We worden geholpen door een meisje dat in Amsterdam blijkt te wonen en goed Nederlands spreekt. Deze zomer werkt ze in Noorwegen. Erg eenzaam, geeft ze aan, maar wel mooi. Als we op onze pizza wachten ontdekken we een jukebox, dat staat natuurlijk garant voor dikke pret. Het apparaat blijkt te zorgen voor een keiharde muur van geluid waar nauwelijks overheen te praten valt. De rest van de avond verzorgen we de muziek De pizzaxe2x80x99s blijken gigantisch (40 cm) te zijn, maar met een paar biertjes om een en ander weg te spoelen, krijgen we het bijna voor elkaar om ze helemaal op te krijgen. Als ik nog wat nummers op de jukebox uitzoek, wordt ik aangesproken door een oudere vrouw. Ze vindt het fijn dat we muziek draaien. xe2x80x9cWhatxe2x80x99s dinner without music,xe2x80x9c zeg ik. xe2x80x9cWhatxe2x80x99s live without music,xe2x80x9d antwoord zij. Aan het eind van de avond wandelen we dronken terug naar de hut. Een dorp van vergane glorie, maar al met al een fijne avond.

Nu dan eerst even meer over plan B. Aangezien we aan het eind van de vakantie nog een paar dagen wilden relaxen, maar dat met dit weer op een camping niet echt gaat lukken, kwamen we op het idee om naar een thermen (saunacomplex) te gaan. Op internet konden we in noord Duitsland zo snel niks vinden, maar Pepijn kende er nog een in Groningen. Michelle (vriendin van Pepijn, red.) was zo aardig om voor ons te reserveren. Vanaf donderdag slapen we dus twee nachten in Fontana Nieuweschans en gaan we lekker chillen. Het was even raar om zoveel dagen vooruit te plannen, maar het is natuurlijk een goed vooruitzicht

Vanmorgen ging de wekker om 9.00. Vooral Pepijn had moeite om wakker te worden (hij is niet zo gewend om bier te drinken, hehe). Om elf uur moesten we in Flxc3xa5m zijn voor de fjordsafari. We hoopten nog even dat we misschien wel de enigen zouden zijn, maar dat bleek niet het geval: er gingen drie Pakistaanse families mee. Een deel van hen bleek Noors te spreken, erg bizar. Voor we aan boord mochten werden we in warme pakken gehesen en kregen we een soort warme skibrillen. Het beloofde een interessante drie uur te worden…

Het bootje, een soort Zodiac, zat helemaal vol. Toen we het fjord opvoeren, merkten we meteen dat de pakken geen overbodige luxe waren. De boot voer best snel en zo vlak boven het koude water was het best fris. Het zicht vanuit het water op de immense bergwanden was indrukwekkend. Meerdere keren stopten we voor watervallen die van honderden meters hoog in het water uitkwamen. Het is helemaal vreemd dat dit water zeewater is. De zee is namelijk nog 200 kilometer verder weg.

Na een half uur varen leggen we aan in een klein dorpje. Hier gaan we naar een soort geitenkaasmuseum, waar een Noor ons uitlegt hoe deze kaas gemaakt wordt. En dat er witte en bruine kaas is. De bruine kenden we al uit de hutten in de Jotunheimen. Na de uitleg staat er een tafel klaar met van alles om te proeven. Daarna gaat de boottocht verder richting een zijarm van het fjord: Naerofjord, het smalste fjord ter wereld. Ook dit is adembenemend groots.

Om tien voor drie pakken we de trein. Een bijzondere trein: de Flxc3xa5msbana, van Flxc3xa5m naar Myrdal. Een traject van twintig kilometer met een hoogteverschil van meer dan 900 meter. Er zijn twintig tunnels met een totale lengte van zes kilometer. Achttien van deze tunnels zijn begin vorige eeuw met de hand uitgehakt (!).

Helaas zit de trein vol met toeristen, maar dat is ook wel weer grappig. Bij elk mooi punt zijn er overal verwoede pogingen om dit vast te leggen op de foto. Als het mooie punt aan de verkeerde kant van de trein is, zijn er beteuterde gezichten, maar niet voor lang, want ach, dan loop je toch gewoon naar de andere kant ook al zitten daar mensen? De giller komt halverwege. De trein stopt daar bij een erg mooie waterval. Er is een houten platform dat al snel volstaat met toeristen die allemaal vooraan willen staan. Wij zien het vanuit de trein ook prima. Dan klinkt er plots oude Noorse muziek vanuit de richting van de waterval. Even alter verschijnt een blonde Noorse in een folkloristische jurk op de rots naast de waterval. Ze doet een soort zweverige dans. Als ze uit het zicht verdwijnt komt een andere vrouw een paar meter verder tevoorschijn. Het lijkt wel een goochelshow. Over de Efteling gesproken… Haha! Desalniettemin is de rit erg mooi en zeker de moeite waard. Als we terugzijn in Flxc3xa5m bezoeken we nog even kort het museum van de Flxc3xa5msbana.

Nog een avondje eten in het dorp. Het eten is lekker, maar het dorp en cafxc3xa9/restaurant/snackbar zijn beduidend grappiger als je dronken bent. Nuchter is het samen te vatten als troosteloos. Alsof hier alleen mensen zijn die hier niet zouden willen zijn. Massive Attack zorgt met Unfinished Symphony voor de soundtrack. Misschien dat The Beach Boys met hun Good Vibrations er nog wat van kunnen maken nu. Helaas. Het kaarsje op tafel is opgebrand en iemand heeft Ace of Base opgezet. Tijd om te gaan.

Woensdag 11 juli 2007
E16
Vanmorgen om 7 uur zijn we in de auto gestapt. Het eerste stuk Noorwegen schoot best lekker op, maar na Oslo hebben we best veel vertraging gehad. Dat komt vooral omdat ze de snelweg daar nog aan het bouwen zijn. Het weer is nog steeds niet best. Vrij veel regen gehad onderweg.

Vrijdag 13 juli 2007
Fontana Nieuweschans
Woensdag hebben we in de buurt van Malmo even snel wat gegeten bij een hele vieze, foute McDonalds. Daarna zijn we nog een stuk Denemarken ingereden, waar we om een uur of negen een motel hebben opgezocht. Niet supergoedkoop, maar daarom erg netjes, met eigen badkamer en oordopjes op de kussens Maar die hadden we gelukkig niet nodig. Donderdagochtend, na een lekker ontbijtje om half negen weer in de auto gestapt. Om twee uur kwamen we aan in Nieuweschans waar we meteen konden inchecken. Hier gaan we tot zaterdagmiddag genieten van luxe, rust, sauna, opgietingen en lekker eten en drinken. Maar dat mag ook wel na 4000 kilometer rijden in ongeveer 45 uur (meer dan een werkweek).